My very special TOP 10!!!!!!!!!!

Σειρά μου λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας τα 10 πιο αγαπημένα μου.... Την πρόσκληση έλαβα από τη μαμά μου, γνωστή στον blogοκόσμο και ως Ξανθή από τις Συνταγές της Ασπρούλας.

Για να δούμε λοιπόν...

My very special TOP 10!!! 

1. Αγαπημένο Βιβλίο: Κοντά στις ράγες από την Άλκη Ζέη
2. Αγαπημένη Πόλη: Λονδίνο
3. Αγαπημένο Γλυκό: Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό
4. Αγαπημένο Άρωμα: L'EAU D' ISSEY by ISSEY MIYAKE
5. Αγαπημένο Τραγούδι: Beautiful από τον Jim Brickman
6. Αγαπημένο Προορισμός: Ευρώπη γενικά...
7. Αγαπημένο Blog: Όλα όσα παρακολουθώ αλλά πιο πολύ της μαμά μου!!!  
8. Αγαπημένη Εκπομπή: Η αστυνομική σειρά NCIS
9. Αγαπημένο Φαγητό: Κοτόπουλο (πολύ πολύ!!) λεμονάτο με πατάτες τηγανιτές.
10. Αγαπημένη Ανάρτηση: Η πρώτη μου...χωρίς αυτή δε θα ήμουν εδώ σήμερα!!! 
    
    Περιμένω και το δικό σας Top Ten όσοι δεν έχετε γράψει....
    Καλό Βράδυ για τώρα.......                             

Μέρα χαράς μέρα γιορτής!!!

Μπορεί κανείς από εσάς καλοί μου αναγνώστες να μαντέψει τη μέρα είναι σήμερα??



Ναι είναι τα 13α γεννέθλια της Google...αλλά αυτό δεν είναι το γεγονός της ημέρας!!

Σήμερα έχει γεννέθλια το Blog μου!!!!

Μέσα σε μία στιγμή απόγνωσης και αναζήτησης ενός τρόπου να περνάει η ώρα μου σαν άνεργη που ήμουν πριν ένα χρόνο, δημιουργήθηκες αυτό τo blog! Το καμάρι μου!!Μέσα από αυτό μοιράστηκα μαζί σας συνταγές, ιδέες, σκέψεις, προτάσεις, συναισθήματα και πολλά άλλα!!! Κι έτσι πέρασε ο καιρός χωρίς καν να το καταλάβω!!

Γεννέθλια λοιπόν και δε θα μπορούσαμε να μην το γιορτάσουμε με ένα "γλυκό", με κεράκια και ποτό!!

Η μαμά μας, μας έκανε δώρο το κρασί (με προέλευση από την υπέροχη Μαδέρα), και οι υπόλοιποι καλεσμένοι (μία εξαιρετικά καλή μου φίλη, ο μπαμπάς μου και η μαμά μου) μας συνόδεψαν στον εορτασμό μας. 

Εμείς με τη σειρά μας προσφέραμε το "γλυκό"!!!

και το όνομα αυτού:

Τάρτα με αποξηραμένα σύκα και γραβιέρα*


( *Η Ιδέα είναι από ένα περιοδικό του κ. Παρλιάρου τροποποιημένη στα μέτρα του σκεύους μου.)

Υλικά για μια ταρτιέρα διαμέτρου 28εκατ.

Για τη ζύμη
220γρ.αλεύρι
125γρ. παγωμένο βούτυρο
3 κουταλιές παγωμένο νερό
Για τη γέμιση
230γρ. γραβιέρα Νάξου τριμμένη
2-3 κουτ. σούπας τυρί αρσενικό τριμμένο
200γρ. κρέμα γάλακτος
100γρ. ζάχαρη
2 μεγάλα αυγά
120γρ. ξερά σύκα ψιλοκομμένα
1/4 κουτ. γλυκού κανέλα


Διαδικασία

Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε το βούτυρο κομμένο σε μικρά κομμάτια. Ζυμώνουμε με τα χέρια μας μέχρι να έχουμε ένα ψυχουλιαστό αποτέλεσμα. Προσθέτουμε το παγωμένο νερό και ζυμώνουμε μέχρι να πάρουμε μια ομοιογενή ζύμη. Την τυλίγουμε σε σελοφάν και την αφήνουμε στο ψυγείο για μια ώρα.

 

Ανοίγουμε φύλλο πάνω σε σελοφάν με τη βοήθεια ενός πλάστη σε μέγεθος όσο η ταρτιέρα μας και λίγο παραπάνω για τα τοιχώματα. Μεταφέρουμε το φύλλο στην ταρτιέρα σκεπάζουμε με μεμβράνη και τοποθετούμε σε όλη την επιφάνεια ρύζι ή φασόλια ή τις ειδικές μπίλιες βάρους. Ψήνουμε τη ζύμη σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς και αντιστάσεις για 15 λεπτά.

Σε ένα μπολ αναμειγνύουμε όλα τα υλικά της γέμισης και αδειάζουμε το μείγμα πάνω από τη ζύμη.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 25-30 λεπτά.

Χρόνια μας πολλά λοιπόν και πάλι και εις άλλες αναρτήσεις με υγεία!!!

 ΥΓ. Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή στην παρέα μας!!! 
 

Περιμένοντας τον Αύγουστο με νέο αέρα, διάθεση και διακόσμηση....

Είναι μέρες τώρα για να μην πω καλύτερα βδομάδες που προσπαθώ να βάλω τη σκέψη μου, αλλά και το χρόνο μου, σε τάξη για να μπορέσω επιτέλους να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μου τελευταία, την αλλάζουν και την ομορφαίνουν. Φτάνοντας λοιπόν μισό βήμα από το τέλος της ανακαίνισης του σπιτιού μας το δωμάτιο μου φαίνεται να έχει έρθει σε μία ισορροπία. 

Ομολογώ πως δεν το αναγνωρίζω πια. Σα να μπήκα σε ένα εντελώς καινούργιο σπίτι. Λίγα είναι αυτά τα οποία έμειναν ίδια...κυρίως η μικρή μου περιουσία, καθότι τα περισσότερα έπιπλα αντικαταστάθηκαν με καινούργια...Καιρός ήταν σκέφτομαι!! Κοιμόμουν στο ίδιο κρεβάτι από τα 7 μου και τώρα είμαι 27....

Κανονικά θα μου πείτε στα 27 μου έπρεπε να είχα ανοίξει τα φτερά μου και τώρα να διακοσμούσα το δικό μου σπίτι...και θα έχετε δίκιο! Δεν είναι όμως ότι δεν το θέλω...από καιρό το ψάχνουμε με τον καλό μου...αλλά η στάση πληρωμών μας έχει πάει λίγο πίσω τα σχέδια μας. 

Σας παρουσιάζω λοιπόν το νέο μου ησυχαστήριο....

Εμπνευσμένη από τα διάφορα μπλογκ που παρακολουθώ με κατασκευές, μετασκευές κλπ αποφάσισα να δώσω ένα πιο μπλε τόνο στη νέα μικρή λευκή βιβλιοθηκούλα μου!! Αφού το έψαξα λοιπόν πολύ κατέληξα στη χρήση αυτοκόλλητου για έπιπλα που για καλή μου τύχη βρήκα και στην απόχρωση που ήθελα αλλά και με νερά ξύλου για να ταιριάζει με τα υπόλοιπα έπιπλα μου!! Έτσι κι έγινε λοιπόν και να το αποτέλεσμα!! Να σας πω την αλήθεια στην αρχή είχα σκεφτεί να τη βάψω....αλλά με τόση σκόνη που είδαν τα μάτια μας μου ήταν αδιανόητα μετά από 25000 σκουπίσματα και σφουγγαρίσματα να πω ότι θα ξανατρίψω κάτι...και να σας πω την αλήθεια η απόφασή μου με το αυτοκόλλητο με δικαίωσε απόλυτα!!!  

Σας αφήνω λοιπόν και υπόσχομαι να βάλω τα δυνατά μου να είμαι κοντά σας το συντομότερο δυνατό...

Ορίστε και μία ωραία πρόταση για το πρωινό σας για να παίρνουμε δυνάμεις και να συνεχίζουμε!!!

Το Dulce De Leche είναι περήφανο απόκτημα μου από την επίσκεψη μου στο Λονδίνο...το βάζο αυτό με περίμενε υπομονετικά 4 ολόκληρους μήνες για να το ανοίξω!!!

Με το καλό λοιπόν να μπει και ο Αύγουστος σιγά σιγά να πάμε διακοπούλες και να ξεκουραστούμε!!!

Φιλιά πολλά σε όλους για ένα υπέροχο καλοκαίρι!!!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!!

Λίγες ώρες πριν από την Ανάσταση,

σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλό Πάσχα!!! 

Να περάσετε μία υπέροχη Κυριακή με πολύ καλό φαγητό, ποτό αλλά και καλή παρέα!!! 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!!!!

υγ. μην το παρακάνετε όμως ε....

Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη...ή μαλλον δεν του αφήνει χρόνο να μαγειρέψει και να μπλογκάρει....

Πέρασαν πολλές μέρες από τότε που βρήκα λίγο ελεύθερο χρόνο για να μπορέσω να μαζέψω τις σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σας...Πέρασε επίσης και αρκετός καιρό από την τελευταία φορά που μαγείρεψα κάτι νέο και λαχταριστό!! Ευτυχώς βρήκα το χρόνο να φάω κάτι...αν και δυο κιλάκια τα έχανα ευχαρίστως....αλλά και να μαγειρέψω για τα κλασικά κι αγαπημένα για τους δικούς μου ανθρώπους!! 

Σήμερα δε θα μοιραστώ μαζί σας συνταγή αλλά μερικές φωτογραφίες από την πρόσφατη, αν και σύντομη, επίσκεψη μου στο Λονδίνο. Πολλοί από εσάς μπορεί να έχετε ήδη πάει....άλλοι να το σκοπεύετε και άλλοι όχι...Για μένα όμως το Λονδίνο έχει μία ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι μόνο που πέρασα ενάμισι χρόνο από τη ζωή μου εκεί...(ναι είναι μικρό αλλά όχι ασήμαντο διάστημα), δεν είναι μόνο του ότι είναι μία εκπληκτική πόλη με πολλά διαφορετικά πράγματα να δεις, να κάνεις, να φας και να ψωνίσεις...είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από αυτό! Είναι για την καρδιά μου το δεύτερο μου σπίτι μιας και εκεί κατοικεί πλέον μόνιμα ο πολυαγαπημένος μου αδελφός με τη γυναίκα του!!! 

Όταν ήμουνα μικρή, η μικρή του αδελφούλα, όλα με πείραζε, με κορόιδευε, κι εγώ νευρίαζα και μαλώναμε και πάντα η μαμά μας έκανε τον πυροσβέστη!! Ποτέ όμως δε σταματήσαμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον!!! Σε μία απεγνωσμένη διέξοδο μου λοιπόν από την Αθήνα, και αφού μου είχε λείψει πάαααρα πολύ ο αδελφός μου αλλά και το Λονδίνο αποφάσισα να εκμεταλλευτώ το τριήμερο της 25ης Μαρτίου και να τον επισκεφτώ!! Όταν το ανακοίνωσα στον αδελφό μου και τη νύφη μου ότι πάω όχι απλά χάρηκαν αλλά με μάλωσαν κιόλας που δε θα καθόμουν περισσότερες ημέρες μαζί τους. 

 

 Έτσι κι έγινε λοιπόν...οι δυόμιση κουτσές στραβές μέρες μπορεί να πέρασαν γρήγορα αλλά όλα όσα πρόλαβα να να κάνω άξιζαν και την κούραση και τον ποδαρόδρομο και τη βιασύνη να τα προλάβω όλα!!!

Ελπίζω να βρω σύντομα χρόνο να μοιραστώ περισσότερα μαζί σας....προς το παρόν σας αφήνω με τις ελάχιστες φωτογραφίες που έβγαλα όταν τα χέρια μου δεν ήταν απασχολημένα με τσάντας από ψώνια, φαγητό, ή το τιμόνι του ποδηλάτου!!  :-D

Αεροπλάνο πήρα, τρένο πήρα, μετρό πήρα, DLR πήρα, ποδήλατο πήρα τα πόδια μου πήρα...και έκανα τις βόλτες μου...

Ποδηλατοδρόμος Διπλής κατεύθυνσης

Ο κόκκινος εξαερισμός

Ο εντελώς μικρός αλλά πολυσύχναστος σταθμός μετρό του Covent Garden

Η ουρά έξω από το κατάστημα της Apple για την αγορά του νέου iPad2

Tower Of London

Funny installation under a bridge...

Μία πολύ σικ βιτρίνα

Η κόκκινη πόρτα της εκκλησίας

Ποδήλατα διαθέσιμα για όλους!!! 

Στην πολυσύχναστη αγορά της Borough

Χαζέψαμε, ψωνίσαμε και φάγαμε διάφορα....

 Για φαγητό στο αγαπημένο μου μεξικάνικο εστιατόριο!! Αν σας αρέσουν τα καυτερά σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!!



Taquitos με κοτόπουλο
 και Guacamole με tortilla chips




Tacos με χοιρινό





 Quesadillas με chorizo και πατάτα







Και μετά για καφέ....

Μία αλλιώτικη μηχανή για καφέ....

Τα διάσημα Boris bikes όπως τα λένε οι Λονδρέζοι από το όνομα του Δημάρχου που τα εγκατέστησε...
(η ενοικίαση κοστίζει μόνο 1 λίρα για 24 ώρες...και οι οδηγίες ενοικίασης είναι ΚΑΙ στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ!!!)

Out for a Boris Ride...

Η Θέα από το σπίτι μας στις 6 το πρωί λίγο πριν την αναχώρηση μου...

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΒΡΑΔΥ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΑ!!! *

*θα τα πούμε ξανά σύντομα....

Όταν τελειώνουν τα μακαρόνια και μας μένει ο κιμάς....

Αυτή η βδομάδα με βρήκε να διανυκτερεύω στο σπίτι μιας καλή μου φίλης για δυο βράδια....λέγαμε από καιρό να το κάνουμε και να που μας βρέθηκε η ευκαιρία....Συναντηθήκαμε στο δρόμο για να γυρίσουμε μαζί σπίτι της...και μιας και η ώρα ήταν περασμένες 7 τα στομάχια μας είχα αρχίσει να χορεύουν τσιφτετέλι....Τι θα φάμε απόψε; της λέω...."έχει μείνει λίγος κιμάς μωρέ..." μου λέει. "Αν είναι θα βράσουμε και κανένα μακαρόνι να φάμε..." Κιμά ε;;; Έχω μια καλύτερη ιδέα!!! Λέω να περάσουμε από το σούπερ μάρκετ πρώτα!!! 

 Θυμήθηκα κάτι βράδια Παρασκευής όταν ήμουν στην Αγγλία και επισκεπτόμουν τον αδελφό μου και η γυναίκα του μας έφτιαχνε τη δικιά μας εκδοχή του βρώμικου...Παχουλό naan bread σε σχήμα οβάλ ή όποιος αλλιώς το ξέρουμε εμείς κυπριακή πίτα, παραγεμισμένη με μαγειρεμένο πικάντικο κιμά, ψιλοκομμένα κρεμμύδια, μαρούλι, ντομάτα και ότι άλλο μπορεί να βρίσκαμε στο ψυγείο μας....

Έτσι κάναμε κι εμείς....το μόνο συστατικό που μας έλειπε ήταν η πιτούλα...αφού ψάξαμε κάνα δυο σουπερμάρκετ τελικά τη βρήκαμε και με χαρά γυρίσαμε σπίτι για να γεμίσουμε το στομάχι μας που εξακολουθούσε να γουργουρίζει ζωηρά!! 

Ο κιμάς μπήκε σε ένα κατσαρολάκι για να ζεσταθεί και του προσθέσαμε απλά και ένα μείγμα μπαχαρικών έτσι για να νοστιμίσει λίγο παραπάνω... Οι πιτούλες μπήκαν για λίγο στο φούρνο για να ζεσταθούν και να φουσκώσουν ελαφρά έτσι ώστε να μπορούμε να τις ανοίξουμε πιο εύκολα και τα υλικά για το γέμισμα τεμαχίστηκαν με προσοχή!! Μια λαχταριστή ντοματούλα, ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι και λίγη φέτα ήταν ότι χρειαζόμασταν. 

Τα υλικά συγκεντρώθηκαν πάνω στο τραπέζι και το γέμισμα ξεκίνησε...Καμιά μας δε μιλούσε...μόνο κάτι μμμμ.....ακουγόντουσαν που και που καθώς απολαμβάναμε το πιο ωραίο γρήγορο φαγητό.... Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε!!! Εμείς το απολαύσαμε τόσο που σε λίγα λεπτά είχαν εξαφανιστεί τα πάντα από το τραπέζι και τα πιάτα μας!!!!

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ...

ΕΥΚΟΛΑ Ή ΔΥΣΚΟΛΑ, ΓΡΗΓΟΡΑ Ή ΜΠΕΛΑΛΙΔΙΚΑ!!!!

Περί Οδικής Συμπεριφοράς....

Ρουφάω την πρώτη γουλιά καφέ και χαζεύω το blog μου....καιρό έχω να γράψω σκέφτομαι... κι όμως δεν έχουν συμβεί πάρα πολλά από την τελευταία φορά...απλά ξεκίνησα να δουλεύω ο περισσότερος μου χρόνο καταναλώθηκε στη δουλεία και στις μεταφορές από και προς αυτή!!! Είχα σχεδόν 5 μήνες να βρεθώ στο δρόμο με το αυτοκίνητο σε καθημερινή βάση και να συναναστραφώ με άλλους οδηγούς αλλά πολύ γρήγορα θυμήθηκα τις παλιές "καλές" μέρες....

Σήμερα όμως συνειδητοποίησα ότι πραγματικά στο δρόμο είμαστε άξιοι της μοίρας μας και τη οδικής μας συμπεριφοράς, και αρνούμαι κάθε αστυνομικό ή τροχονόμο που θα προσπαθήσει να με κρίνει...όταν συμβαίνουν τα τέρατα μπροστά στα μάτια τους και στα δικά μας κι όμως πάντα είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μόνο όταν το θυμούνται, ή τους έχουν τρίξει τα δόντια "παιδιά κόψτε καμιά κλήση γιατί δε βγαίνουμε" μόνο τότε θυμούνται ποιά είναι πραγματικά τα καθήκοντάς τους. 

Όχι δε θέλω να γίνω άδικη....δεν είναι όλοι ίδιοι... Λαμπρό παράδειγμα ένας τροχονόμος και ένας αστυνομικός με περιπολικο στη συμβολή της Λ. Αλεξάνδρας με τη Λουκάρεως την προηγούμενη βδομάδα. Ένας ταξιτζής έχει χωθεί δίπλα στα αυτοκίνητα που βγαίνουν προς Αλεξάνδρας και δημιουργεί τη δική του 3η λωρίδα...το περιπολικό από το αντίθετο ρεύμα σταματάει δίπλα του και του κάνει παρατήρηση...το ταξί οπισθοχωρεί...με το που εξαφανίζεται το περιπολικό να 'τος πάλι τα ίδια...αυτή τη φορά ήταν η σειρά του τροχονόμου να δράσει... αφού έρχεται προς το μέρος του να τον επιπλήξει, ανοίγει το ρεύμα προς Αλεξάνδρας να φύγουν τα αυτοκίνητα και μένει μπροστά στο ταξί μη αφήνοντας το να περάσει....τον κράτησε εκεί μέχρι να φύγει τελευταίος...Θα μου πεις κι εγώ τι φταίω που ήμουν μέσα και πλήρωνα που το ταξίμετρο έτρεχε και χρέωνε....εμ δε φταις...αλλά και τι να κάνεις... Αυτό και μόνο το περιστατικό ήταν ικανό να μου φτιάξει τη μέρα...

Δυστυχώς όμως την επόμενη μέρα αυτή η καλή εικόνα που μου δημιουργήθηκε με αυτό το σκηνικό διαλύθηκε σε χίλια κομμάτια μέσα σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα... Οδηγώ στη Λένορμαν προς Αθήνα και προσπερνάω μία δυμοιρία της ομάδας ΔΙΑΣ που είναι σταθμευμένη σε μία γωνία. Σταματάω λίγο πιο κάτω για να ψωνίσω κάτι από ένα μαγαζί και να σου ένας αστυνομικός με τη μηχανή του να έρχεται προς το μέρος μου με αναμμένο το φάρο και σε στάση σούζας...σταματάει λίγο πιο κάτι κάνει μια κωλιά για αναστροφή και πάλι πίσω στα φιλαράκια του να καυχηθεί για το κατόρθωμα του!! Γιατί να μην είχα το κινητό στα χέρια να τον βγάλω ένα βίντεο σκέφτηκα....τα παλιόπαιδα...

Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε σήμερα το πρωί...όταν πήγαινα προς τη δουλειά μου...δε λέω οι τροχονόμοι στο δρόμο είναι για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία αλλά όχι και να αφήνουν τον καθένα να κάνει ότι του γουστάρει στο δρόμο...στο φανάρι της Κατεχάκη προς Αθήνα εκεί ακριβώς που στρίβεις για το θέατρο Β. ένας τροχονόμος να ρυθμίζει την κίνηση και στη γωνία παρκαρισμένο ένα περιπολικό με μάλλον κάποιον μέσα και έναν ακόμη να στέκεται από έξω....ο τροχονόμος δίνει σήμα να στρίψουν τα αυτοκίνητα προς το θέατρο...κι αυτά απλά ΜΠΡΟΣΤΑ του κάνουν μία ωραιότατη αναστροφή...όταν η κολώνα στο φανάρι έχει πινακίδα που την απαγορεύει....και δεν ήταν ούτε ένας ούτε δύο αλλά τουλάχιστον 5 που το έκαναν αυτό...αυτή τη φορά...και πόσοι ακόμη όλη τη μέρα....ε και τι έγινε;; τους είπε κανείς τίποτα...ΟΧΙ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ!!! 

Και σκέφτομαι λοιπόν....είναι τόσοι λίγοι οι άνθρωποι που πλέον νοιάζονται για την οδική συμπεριφορά;;; Γιατί να μην ανάβουμε το φλας όταν θέλουμε να αλλάξουμε λωρίδα;; Γιατί να κάνουμε σφήνες και να χωνόμαστε εκεί που δεν πρέπει;; Γιατί να τρέχουμε όταν δεν πρέπει αφού μπροστά μας το φανάρι πάλι κόκκινο θα είναι...Γιατί να προκαλούμε τέτοιο εκνευρισμό τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους όταν οδηγούμε;; Δεν το παίζω ο τέλειος οδηγός αλλά τουλάχιστον κάποια βασικά πράγματα τα τηρώ...κατά βάση για τη δική μου ασφάλεια!! Ξέρω οι περισσότεροι άντρες που θα το διαβάσουν αυτό θα πουν "τι να μας πεις κι εσύ, γυναίκα δεν είσαι;;" κι όμως θεωρώ τον εαυτό μου έναν αρκετά ικανό οδηγό...τι κι αν δεν τρέχω...δεν κορνάρω....σταματάω πάντα στα στοπ και απλά μπορεί να μου πάρει 5 μανούβρες παραπάνω για να παρκάρω;;;  δεν είναι αυτό που ορίζει τον καλό οδηγό αλλά το ότι κάθε φορά φτάνω στον προορισμό μου σώα και αβλαβής και σχετικά ήρεμη...

Ελπίζω να μη σας κούρασα με την πολυλογία μου....απλά θέλω να πιστεύω ότι και άλλοι άνθρωποι σκέφτονται σαν κι εμένα....γιατί αν δεν είναι έτσι χαθήκαμε....

Καλή σας μέρα και καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!! Και προσοχή στο δρόμο ε!!! 

ΥΓ. Η παρακάτω φωτογραφία είναι αφιερωμένη στη μαμά μου αλλά με τη μαμά οδηγό και το μπαμπά να κάθετε στη θέση του συνοδηγού!!!  ;-)

Όταν λείπει η γάτα χορεύει / μαγειρέυει το ποντίκι.....

Αυτό το Σαββατοκύριακο οι αγαπημένοι μου γονείς είπαν να πάρουν το δρόμο προς τας εξοχάς να πάρουν λίγο καθαρό αέρα, να μαζέψουν φρούτα για να φτιάξει η μαμά τις μαρμελάδες και να αφήσουν και την κουζίνα ελεύθερη σε μένα να δημιουργήσω με την άνεση μου!!! Λόγω της νέα μου επαγγελματικής πορείας το Σάββατο το πρωί έπρεπε να βρεθώ για μερικές ώρες στο γραφείο (ευτυχώς όχι για δουλειά....). 

Στο δρόμο του γυρισμού λοιπόν αποφάσισα να πάρω το τραμ από τη Γλυφάδα, όπου είναι το γραφείο,  μέχρι το Σύνταγμα για να πάρω μετά το μετρό να πάω σπίτι.... Η φαϊνή μου αυτή ιδέα είχε σαν αποτέλεσμα να είμαι μέσα στο τραμ ακριβώς μία ολόκληρη ώρα!! Όχι δεν παραπονιέμαι!! Έτσι κι αλλιώς επίτηδες το έκανα. Για κάποιο παράξενο λόγο αυτή η αργή βόλτα με το τραμ μ' αρέσει και με χαλαρώνει...και ειδική το Σάββατο που ήταν μία ηλιόλουστη μέρα την ευχαριστήθηκα αρκετά μπορώ να πω... 

 

Σε αυτή την υπέροχη μία ώρα λοιπόν είχα το χρόνο να αναρωτηθώ τι θα ήταν το μεσημεριανό μου για τη μέρα. Ήξερα ότι η μαμά μου είχε αφήσει κάπου σε ένα τάπερ φιλέτο από στήθος κοτόπουλου και σίγουρα είχε και μερικές πατάτες το καλαθάκι στο μπαλκόνι...Οπότε αποφάσισα εκεί να βασιστώ και να δημιουργήσω κάτι γρήγορο γιατί περιττό να σας πω το στομάχι μου είχε αρχίσει ήδη να γουργουρίζει...

Με το που μπήκα λοιπόν στο σπίτι πήγα κατευθείαν στην κουζίνα και ξεκίνησα....Η τελική απόφαση είχε ληφθεί...Το μισό στήθος θα γινόταν πανέ και τα συνόδευα με πατατοκροκέτες. Και η συνταγή μας έχεις ως εξής:

Φιλετάκια κοτόπουλου με μαριναρισμένα σε μέλι, μουστάρδα και ουίσκι με παρατοκροκέτες

Τα υλικά είναι για μία πολύ πεινασμένη Άρτεμη:

Μισό στήθος κοτόπουλου κομμένο σε λωρίδες.

2 κ.γ. μουστάρδα

2κ.γ. μέλι

ένα σφηνοπότηρο ουίσκι

πιπέρι

φρυγανιά για το πανάρισμα

Επειδή δεν είχα πολύ χρόνο μπροστά μου να μαρινάρω το κοτόπουλο γιατί μετά από τόση ώρα το στομάχι μου είχα πάει βόλτα και έψαχνε για φαγητό αποφάσισα να αναμείξω τα υλικά μου για τη μαρινάρα σε ένα τάπερ. Στη συνέχεια πρόσθεσα και το κοτόπουλο, το έκλεισα καλά, έβαλα λίγη χορευτική μουσική στο ραδιόφωνο, το πήρα στα χέρια και κάνετε ένα μικρό χοροπηδηχτό χορευτικό μέχρι να ζεσταθεί το γκριλ στο φούρνο. Αφού ήμουν σίγουρη ότι είχα ζαλίσει αρκετά το κοτόπουλο μέχρι να γίνει "κοτόπουλο" πέρασα τα κομματάκια από τη φρυγανιά και τα έβαλα στο ταψί μου πάνω σε λαδόκολλα και βουρ στο φούρνο. Τα έψησα 6 λεπτά την κάθε πλευρά. 

Όσο χόρευα μαζί με το κοτόπουλο στο τάπερ είχα βάλει επίσης στο φούρνο μικροκυμάτων και 2 πατατούλες, με τη φλούδα τους, να ψηθούν για 10 λεπτάκια. Έτσι όταν έβαλα το κοτόπουλο στο φούρνο άρχισαν να ετοιμάζω και τις πατατοκροκέτες μου. 

Γι' αυτές χρειάστηκα:

 

2 μικρές πατάτες

3 κ.γ. τυρί κρέμα

1 φέτα παριζάκι ψιλοκομμένη

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα

λίγο ελαιόλαδο

Όταν οι πατάτες μου είχα ψηθεί τις ξεφλούδισα και τις έλιωσα σε ένα μικρό μπολ. Στη συνέχεια πρόσθεσα τα υπόλοιπα υλικά και ανακάτεψα καλά το μείγμα μου. Στη συνέχεια έκανα μπαλάκια τα οποία τα πέρασα από τη φρυγανιά και τα έβαλα στο γκρίλ να ψηθούν για 7 λεπτά.

Μόλις σέρβιρα το φαγητό μου το μόνο που ακουγόταν στο σπίτι ήταν μασουλήματα μέχρι που δεν έμεινε ούτε μπουκιά!!! Ήταν γρήγορα αλλά και νόστιμο φαγητό. Αν το δοκιμάσετε πιστεύω θα το λατρέψετε!! Εγώ μια φορά το ευχαριστήθηκα!! Ρωτήστε και το στομάχι μου αν θέλετε!!! 

ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!!!

Πάει ο παλιός ο χρόνος ή μήπως να πω ο παλιοχρόνος....και ο νέος μας έφερε Cookies!!!

Πάει ο παλιός ο Χρόνος όπως λέει και το γνωστό τραγουδάκι, αν και κάποιοι συχνά θα αναφέρονται στο 2010 ως ο παλιοχρόνος που μας έφερε τα πάνω κάτω...

Ήρθε λοιπόν και ο νέος χρόνο πανηγυρικά, κι  έφερε κι αυτός με τη σειρά του αυξήσεις αλλά και μειώσεις, απολύσεις και προσλήψεις, αλλαγές, ανατροπές, χαρά ή και λύπη ή ότι άλλο μπορεί έφερε για τον καθένα μας....

Όσο δύσκολη κι αν ήταν όμως η χρονιά που μας πέρασε αυτές τις λίγες μέρες των γιορτών όλοι μας φροντίσαμε να βάλουμε τις σκοτούρες μας στην άκρη και να τις ευχαριστηθούμε όσο περισσότερο μπορούσαμε!! 

Πολύ τεμπελιάσαμε, πολύ μαγειρέψαμε, πολύ ήπιαμε και σίγουρα πολύ φάγαμε κάθε είδους καλούδια αλμυρά ή γλυκά ή και γλυκόξινα, ορεκτικά, κυρίως πιάτα, επιδόρπια και ότι άλλο τραβάει η όρεξη μας!! 

Για να παρατείνουμε λιγάκι τη γιορτινή μας ατμόσφαιρα παρόλο που το δέντρο μας ξεστολίστηκε σήμερα το απόγευμα φτιάξαμε cookies για να συνοδέψουμε τον καφέ μας ή το τσάι μας ή και τη ζεστή και αχνιστή μας σοκολάτα!! 

Η συνταγή κλασική και δοκιμασμένη! Τα υλικά έτοιμα σε σακουλάκι αγορασμένα από ένα Χριστουγεννιάτικο Bazaar. Το μόνο που κάναμε εμείς ήταν να προσθέσουμε δύο τελευταίες πινελιές και να τα ψήσουμε!! 

Τα υλικά που περιείχε το σακουλάκι μας ήταν:

110γρ. Αλεύρι

1/4 κ.γ. Μπέικιν

1/4 κ.γ. Σόδα

1/4 κ.γ. αλάτι

75 γρ. Καστανή ζάχαρη

75 γρ. Λευκή ζάχαρη

65 γρ. Βρώμη

100 γρ. Αποξηραμένα βατόμουρα

130 γρ. Λευκή Σοκολάτα (σε κομματάκια)

Αυτό που προσθέσαμε εμείς ήταν: 

125 γρ. λιωμένο και κρύο βούτυρο

1 αυγό χτυπημένο 

1 κ.γ βανίλια. 

Η οδηγίες καθώς και υλικά ήταν πάνω σε ένα υπέροχο καρτελάκι μαζί με τη συσκευασία για να μπορέσουμε να τα ξαναφτιάξουμε...

Τι κάναμε λοιπόν...

Σε ένα μπολ αναμίξαμε το έτοιμο μείγμα υλικών με το βούτυρο, το αυγό και τη βανίλια.  Τα ανακατέψαμε καλά και με ένα κουτάλι της σούπας για μεζούρα φτιάξαμε μπαλάκια από το μείγμα μας. 

Τα τοποθετήσαμε σε ταψί με λαδόκολλα  σε απόσταση τουλάχιστον 5 εκ. το ένα με το άλλο γιατί το μείγμα όσο ψήνεται θα απλώσει.  Τα ψήσαμε στο φούρνο για 15 λεπτά στους 190 βαθμούς. 

Όταν είναι έτοιμα τα βγάζετε από το φούρνο και περνάτε προσεκτικά τη λαδόκολα πάνω στη σχάρα του φούρνου και αφήνετε τα Cookies να κρυώσουν πριν τα σερβίρετε. 

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!

Ήρθε η τελευταία μέρα του χρόνο, μέρα ανασκόπησης και αξιολόγησης της χρονιάς που πέρασε, μέρα αφορισμού των κακών γεγονότων που σημάδεψαν τη χρονιά αυτή, αλλά και μια μέρα γιορτής και χαράς για το νέο χρόνο που έρχεται!!! Σας εύχομαι λοιπόν σε όλους να έχετε μία υπέροχη χρονιά γεμάτη υγεία πάνω απ' όλα, χαρά, αγάπη, επιτυχίες και ότι άλλο ποθεί η καρδιά σας!!!

Εγώ από κάθε χρόνο που περνάει διαλέγω να κρατάω περισσότερο τα καλά!!! Τα κακά τα αφήνω σε μια άκρη μόνο για εκπαιδευτικούς λόγους. Αυτό που θα κρατήσω όμως περισσότερο στη μνήμη μου και στην καρδιά μου είναι οι υπέροχες στιγμές που πέρασα με την οικογένεια μου, το σύντροφό μου και τους φίλους μου που ήταν πάντα δίπλα μου σε κάθε βήμα μου είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω!!!

Θα κλείσω λοιπόν αυτή τη χρονιά δίνοντας σας μια γεύση από το μενού την παραμονής Πρωτοχρονιά, το οποία θα περιλαμβάνει τα παρακάτω...

Πουγγιά σφολιάτας με τυρί κρέμα παριζάκι
Πουγγιά σφολιάτας με λαχανικά
Μανιτάρια Πλευρώτους ψητά
Γουακαμόλε σερβιρισμένο με ψητές πιτούλες
Μικρά λευκά λουκάνικα ψητά
Καναπέ με τυρί κρέμα, πάστα ελιάς και λιαστή ντομάτα
Πιατέλα τυριών και αλλαντικών
Σαλάτα πολίτικη
Και φυσικά άφθονο κρασί και σαμπάνια


Και μιας και οι γιορτές φέτος στην Αθήνα, μας είχαν όλο στο ζέστη / κρύο / ζέστη / κρύο  και μια άσπρη μέρα δεν πολύ-είδαμε, αφήνω αυτό τον χρόνο με την πιο αγαπημένη μου ανάμνηση από όλο το χρόνο...






Για δες καιρό που διάλεξες να δω το χωριό μου για πρώτη φορά από κοντά με χιόνι....

Ήταν ίσως ο καλύτερος τρόπος για να μας αποχαιρετίσει η γιαγιά μου και να μας θυμίσει με τον τρόπο της ότι αυτό, το δεύτερο μας σπίτι, είναι ένα από το ομορφότερα μέρη του κόσμου!!!

Δε θα το εγκαταλείψουμε ποτέ...άλλωστε εκεί χτίζαμε χρόνο με το χρόνο τις ομορφότερες μας αναμνήσεις!!!

Χρόνια πολλά, καλά κι ευτυχισμένα για όλους με υγεία, αγάπη και χαρά!!! 

Ευτυχισμένο το 2011*!!!

*κι ας μας φέρει όλα όσα ποθούμε επιτέλους...