Αφήνοντας πίσω μας το καλοκαίρι....

Πολλά είναι τα συναισθήματα που μας κατακλύζουν όταν φτάνει το τέλος του καλοκαιριού και για πολλούς σηματοδοτεί και το τέλος των διακοπών. Ο μήνας που πέρασε από την τελευταία μου ανάρτηση περιείχε κάτι απ' όλα...Λίγο διακοπές, αρκετή δουλειά, κάμποσες μέρες διακοπών, αρκετή μαγειρική, λίγο βουνό, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου!!!
Η πρώτη μας εξόρμηση ήταν μικρή και πραγματοποιήθηκε νωρίς τον Ιούλιο με αφορμή και τη βάφτιση του ανιψιού μου στη μονή Αγάθωνος. Σύντροφός μου σε αυτό το ταξίδι η μαμά μου!! Φύγαμε λοιπόν Σάββατο πρωί με κατεύθυνση στο χωρίο. Πριν πάρουμε την τελική ευθεία ή μάλλον την τελική ανηφόρα για τα υπέροχα Μάρμαρα Φθιώτιδος κάναμε μία στάση στο τοπικό τυροκομείο για να προμηθευτούμε τα απαραίτητα καλούδια για τα gourmet γεύματα μας στο μπαλονάκι του σπιτιού. Μετά την άφιξη μας στο χωρίο ακολούθησε επίσκεψη σε ένα χωράφι μας σε αναζήτηση καρυδιών προκειμένου να φτιάξει η μαμά γλυκό του κουταλιού. Φτάνοντας στο χωράφι μας, μας περίμενε μία μεγάλη έκπληξη! Λόγω των πυκνών βροχοπτώσεων του χειμώνα τα χόρτα είχαν φυτρώνει τόσο πολύ και είχαν γίνει ίσα με το μπόι μας!!

Η φωτογραφία που ακολουθεί τα λέει όλα...

Βέβαια αυτό δε μας πτόησε καθόλου και συνεχίσαμε το σαφάρι μας μέχρι τις καρυδιές πιο κάτω....Βέβαια η φαϊνή μου ιδέα να πάω εκεί με σορτσάκι καθώς και τα πόδια μου αργότερα που ήταν γρατζουνισμένα και φουσκωμένα από κάθε είδους αλλεργία που ανακαλύπτω δεν πρέπει να χάρηκαν τόσο πολύ αυτή τη βόλτα όσο εγώ...ούτε και το ξύδι που φάγανε μετά (έλλειψη άλλου φαρμάκου) προκειμένου να μπορέσω να φορέσω την επόμενη μέρα το φόρεμα μου....ουπς!!!

Το απόγευμα μας συνεχίστηκε με λίγη κηπουρική...κρίμα να αφήναμε τον κήπο μας απεριποίητο....

Η βραδιά συνεχίστηκε με ένα ελαφρύ γεύμα απολαμβάνοντας το ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι μας....

Την επόμενη μέρα πήραμε το δρόμο για την Υπάτη....η αλήθεια είναι ότι η μαμά χρειαζόταν ένα ιαματικό λουτρό αλλά δεν μας έβγαινε στο πρόγραμμα....Η βάφτιση έλαβε χώρα και το καθιερωμένο τραπέζι αργότερα...Έχοντας πάρει το δρόμο του γυρισμού το μεσημέρι συναντήσαμε τα παρακάτω εξαιρετικά τοπία....

Και κάπως έτσι τελείωσε η πρώτη μου mini καλοκαιρινή εξόρμηση. 

Κάπου στα αρχές Αυγούστου και εξουθενωμένοι πλέον από 3 μετακομίσεις (μία δική μου και 2 του καλού μου...αφήστε....μεγάλη πίκρα!!) είπαμε με τον καλό μου να κάνουμε μία δεύτερη mini εξόρμηση. Και πάλι ο προορισμός ήταν τα εκπληκτικά Μάρμαρα...ε...έχουμε κρίση δεν είμαστε για πολλά έξοδα!!! Αυτή τη φορά δεν είχε ξεχορτάριασμα και κηπουρική αλλά μπόλικο ύπνο και βολτούλες!! Δε φαντάζεστε πόσο πολύ σε εμπνέει το περιβάλλον για να κοιμηθείς...ένα θα σας πω! το μεσημέρι πέσαμε για μία ωρίτσα για ύπνο και ξυπνήσαμε μετά από τρεις...κι αυτό με πολύ ζόρι!!!

Σας αφήνω λοιπόν με ένα μικρό preview της τελευταίας μας εξόρμησης στο χωριό...

Έτσι για να θυμόμαστε λίγο τα παιδικά μας χρόνια στο χωριό τα ανέμελα εκείνα χρόνια που οι διακοπές μας διαρκούσαν τουλάχιστον δύο μήνες...Είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στην Ελλάδα γεμάτο με τις πιο ωραίες αναμνήσεις!! Ας μη μας πάρουν όμως τα ζουμιά τώρα ε....


Αυτά για σήμερα....

...τι μόνο αυτό νομίζετε κάναμε όλο το καλοκαίρι;;; Είπαμε όχι 2 μήνες αλλά δυο βδομαδούλες ακόμη τις πήραμε άδεια....

 ....to be continued !!!!!   ;-)

Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη...ή μαλλον δεν του αφήνει χρόνο να μαγειρέψει και να μπλογκάρει....

Πέρασαν πολλές μέρες από τότε που βρήκα λίγο ελεύθερο χρόνο για να μπορέσω να μαζέψω τις σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σας...Πέρασε επίσης και αρκετός καιρό από την τελευταία φορά που μαγείρεψα κάτι νέο και λαχταριστό!! Ευτυχώς βρήκα το χρόνο να φάω κάτι...αν και δυο κιλάκια τα έχανα ευχαρίστως....αλλά και να μαγειρέψω για τα κλασικά κι αγαπημένα για τους δικούς μου ανθρώπους!! 

Σήμερα δε θα μοιραστώ μαζί σας συνταγή αλλά μερικές φωτογραφίες από την πρόσφατη, αν και σύντομη, επίσκεψη μου στο Λονδίνο. Πολλοί από εσάς μπορεί να έχετε ήδη πάει....άλλοι να το σκοπεύετε και άλλοι όχι...Για μένα όμως το Λονδίνο έχει μία ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι μόνο που πέρασα ενάμισι χρόνο από τη ζωή μου εκεί...(ναι είναι μικρό αλλά όχι ασήμαντο διάστημα), δεν είναι μόνο του ότι είναι μία εκπληκτική πόλη με πολλά διαφορετικά πράγματα να δεις, να κάνεις, να φας και να ψωνίσεις...είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από αυτό! Είναι για την καρδιά μου το δεύτερο μου σπίτι μιας και εκεί κατοικεί πλέον μόνιμα ο πολυαγαπημένος μου αδελφός με τη γυναίκα του!!! 

Όταν ήμουνα μικρή, η μικρή του αδελφούλα, όλα με πείραζε, με κορόιδευε, κι εγώ νευρίαζα και μαλώναμε και πάντα η μαμά μας έκανε τον πυροσβέστη!! Ποτέ όμως δε σταματήσαμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον!!! Σε μία απεγνωσμένη διέξοδο μου λοιπόν από την Αθήνα, και αφού μου είχε λείψει πάαααρα πολύ ο αδελφός μου αλλά και το Λονδίνο αποφάσισα να εκμεταλλευτώ το τριήμερο της 25ης Μαρτίου και να τον επισκεφτώ!! Όταν το ανακοίνωσα στον αδελφό μου και τη νύφη μου ότι πάω όχι απλά χάρηκαν αλλά με μάλωσαν κιόλας που δε θα καθόμουν περισσότερες ημέρες μαζί τους. 

 

 Έτσι κι έγινε λοιπόν...οι δυόμιση κουτσές στραβές μέρες μπορεί να πέρασαν γρήγορα αλλά όλα όσα πρόλαβα να να κάνω άξιζαν και την κούραση και τον ποδαρόδρομο και τη βιασύνη να τα προλάβω όλα!!!

Ελπίζω να βρω σύντομα χρόνο να μοιραστώ περισσότερα μαζί σας....προς το παρόν σας αφήνω με τις ελάχιστες φωτογραφίες που έβγαλα όταν τα χέρια μου δεν ήταν απασχολημένα με τσάντας από ψώνια, φαγητό, ή το τιμόνι του ποδηλάτου!!  :-D

Αεροπλάνο πήρα, τρένο πήρα, μετρό πήρα, DLR πήρα, ποδήλατο πήρα τα πόδια μου πήρα...και έκανα τις βόλτες μου...

Ποδηλατοδρόμος Διπλής κατεύθυνσης

Ο κόκκινος εξαερισμός

Ο εντελώς μικρός αλλά πολυσύχναστος σταθμός μετρό του Covent Garden

Η ουρά έξω από το κατάστημα της Apple για την αγορά του νέου iPad2

Tower Of London

Funny installation under a bridge...

Μία πολύ σικ βιτρίνα

Η κόκκινη πόρτα της εκκλησίας

Ποδήλατα διαθέσιμα για όλους!!! 

Στην πολυσύχναστη αγορά της Borough

Χαζέψαμε, ψωνίσαμε και φάγαμε διάφορα....

 Για φαγητό στο αγαπημένο μου μεξικάνικο εστιατόριο!! Αν σας αρέσουν τα καυτερά σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!!



Taquitos με κοτόπουλο
 και Guacamole με tortilla chips




Tacos με χοιρινό





 Quesadillas με chorizo και πατάτα







Και μετά για καφέ....

Μία αλλιώτικη μηχανή για καφέ....

Τα διάσημα Boris bikes όπως τα λένε οι Λονδρέζοι από το όνομα του Δημάρχου που τα εγκατέστησε...
(η ενοικίαση κοστίζει μόνο 1 λίρα για 24 ώρες...και οι οδηγίες ενοικίασης είναι ΚΑΙ στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ!!!)

Out for a Boris Ride...

Η Θέα από το σπίτι μας στις 6 το πρωί λίγο πριν την αναχώρηση μου...

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΒΡΑΔΥ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΑ!!! *

*θα τα πούμε ξανά σύντομα....

Η στριφτοτυρόπιτα της γιαγιάς Μαρίας

Κυριακή της Τυρινής σήμερα, ή τουλάχιστον έτσι μου είπε η μαμά μου, γιατί εγώ δεν τα πάω και πολύ καλά με τις γιορτές. Και μιας και είναι αυτή η γιορτή μου είπε επίσης ότι πρέπει να φτιάξουμε και μία ωραία τυρόπιτα. Σας έχω ξαναγράψει συνταγή για τυρόπιτα αλλά αυτή είναι ειδική τυρόπιτα. 

Είναι η συνταγή που με έμαθε η γιαγιά μου η Μαρία (μαμά της μαμάς μου) από τις πρώτες πίτες που έφτιαξα ποτέ μου όταν ήμουν ακόμη παιδί, ένα καλοκαίρι στο χωρίο, που τότε όλα μου φαινόντουσαν ένα ατελείωτο παιχνίδι. Το άνοιγμα του φύλου, η δημιουργία της πίτας, το ψήσιμο στη γάστρα είναι από τις αναμνήσεις που δε θα ξεχάσω ποτέ από τα παιδικά μου χρόνια. Κάπως έτσι μέσα από αυτό το παιχνίδι έμαθα και να ανοίγω φύλλο. 

Καθόμουν και χάζευα τη γιαγιά μου να το κάνει και καμιά φορά με έβαζε κι εμένα να ανοίξω φύλλο με το αδράχτι. Με λίγο παιχνίδι, με λίγο πείσμα αλλά και με πολύ αγάπη έφτασα πια να φτιάχνω το δικό μου φύλλο για τις πίτες μου. Έτσι λοιπόν και σήμερα με όλη μου την αγάπη και στη μνήμη της γιαγιάς μου έφτιαξα αυτή την πρώτη πίτα που έμαθα να φτιάχνω από παιδί. Την στριφτόπιτα / στριφτοτυρόπιτα της γιαγιάς Μαρίας.

Τα υλικά μας για 5 φύλλα είναι: 

• 1 κούπα αλεύρι σκληρό
• 1 κούπα αλεύρι μαλακό
• 1 κούπα χλιαρό νερό
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 1/2 κουταλιά της σούπας ξύδι
• 1 κουταλιά της σούπας λάδι
• νησιστέ για το άνοιγμα του φύλλου

Για τη γέμιση των φύλλων χρειαστήκαμε:

• 400γρ φέτα τριμμένη
• 3 αυγά
• 2 κουταλιές της σούπας γάλα
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν 
• πιπέρι
• 1 κουταλιά λάδι για κάθε φύλλο

Αφού ανοίξουμε το φύλλο μας (για οδηγίες με βίντεο, γυρισμένο από εμάς, πατήστε εδώ), η υπόλοιπη διαδικασία είναι πολύ απλή! Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά και προσθέτουμε το γάλα και το μπέικιν.

Για να δείτε πόσο εύκολη είναι η συνέχεια αυτή τη φορά θα πρωτοτυπήσω και δε θα σας το γράψω...αλλά θα σας τη δώσω με εικόνες...αφού έτσι κι αλλιώς μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις εγώ σας δίνω πολλές εικόνες....και τα λόγια γίνονται περιττά.

Αφού φτιάξαμε και τα 5 φύλλα και τα γεμίσαμε τα τοποθετήσαμε το ένα δίπλα στα άλλο σε βουτυρωμένο πυρέξ.Τέλος επειδή μας είχε μείνει λίγο μείγμα από το αυγό αλείψαμε την πίτα μας από πάνω με αυτό.

Την ψήσαμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 20 με 30 λεπτά και ιδού το αποτέλεσμα!! 

Την απολαύσαμε στο τέλος του γεύματος μας σήμερα μαζί με ένα ποτήρι παγωμένη μπύρα. Περιττό να σας πω ότι το ταψί έχει σχεδόν αδειάσει ήδη!!! 

Με πολύ αγάπη αφιερωμένη στη μαμά μου για να θυμάται, στο μπαμπά μου για να τη φάει όλη, και στη γιαγιά μου που δε θα την ξεχάσουμε ποτέ!!!!

Καλή Σαρακοστή!!!

Ο νέος μου συγκάτοικος!!!

Μετά τις αποτυχημένες μου προσπάθειες τα τελευταία 20 χρόνια να πείσω του γονείς να μου πάρουν ένα γατάκι που τόσο πολύ μ' αρέσει , αρκέστηκα στο να έχω για κατοικίδιο μόνο ζωάκια που υπόκεινται σε περιορισμό χώρου!! Στην προκειμένη περίπτωση Καναρίνια!!! Απέκτησα το πρώτο μου καναρίνι πριν από....ουουουου...πολλά χρόνια...τον Αρτέμη (Vol 1 όπως αποδείχτηκε) του οποίου δυστυχώς το τέλος ήταν κάπως άδοξο μετά από ένα μεγάλο καλοκαιρινό καύσωνα!!  Λίγο μετά, και αφού συνέχισα να ζητάω το γατάκι οι γονείς μου μας πήραν ένα δεύτερο καναρίνι τον οποίο και πάλι ονόμασα Αρτέμη (Vol 2). Αυτού η ζωή ήταν κάπως πιο μεγάλη αλλά κι αυτός κατέληξε μετά από μερικά χρόνια μάλλον από γηρατειά και έχοντας αποκτήσει και αυτό δείκτη ευφυίας 170 αφού κι εγώ και ο αδελφός μου διαβάζαμε μαζί του φυσική, χημεία, μαθηματικά και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς!! Μετά ήρθε ο Αλέξανδρος / Ζου ο οποίος ζει και βασιλεύει μέχρι και σήμερα!!

 

Σαν να μην ήταν όλα αυτά αρκετά αποφάσισα να βάλω στην οικογένεια έναν ακόμη συγκάτοικο!! Να σας συστήσω το Θανάση το Μονομάχο!!  Ένα υπέροχο μικρό ψαράκι που ζει σε ένα μίνι ενυδρείο κόβει βόλτες όλη μέρα και δε χορταίνει ποτέ να τρώει!!! Αγαπάει τον φακό της κάμερας και μάλιστα μας ποζάρει κιόλας!!!  

Ίσως είναι καλύτερα έτσι που έχω κατοικίδια περιορισμένης εμβέλειας....δε θα μου άρεσε να τα έχω σε ένα διαμέρισμα και να ταλαιπωρούνται!! Αν είχα σπίτι με αυλή τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα...και δε θα χρειαζόταν να παρακαλάω και τους γονείς μου τόσα χρόνια ,που πρέπει να έχουν βαρεθεί να με ακούν να νιαουρίζω εγώ....

Τέτοιου είδους κατοικίδια δε σημαίνουν βέβαια και μειωμένες ευθύνες!! Θέλουν κι αυτά εξίσου την φροντίδα τους και την περιποίηση τους καθώς και πολύ πολύ αγάπη!!  Μάθετε για τα κατοικίδια σας όποια κι αν είναι αυτά όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που χρειάζονται έτσι ώστε να τα φροντίζετε όσο καλύτερα γίνεται!! Είναι μία ωραία ενασχόληση για να περνάει και η ώρα και μια παρέα επίσης. 

Όσον αφορά τα ενυδρεία πολύτιμες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο site: http://www.aquazone.gr/ , τόσο για γενικές πληροφορίες πάνω στα διάφορα είδη ψαριών  όσο και για τα διάφορα μαγαζιά με ενυδρειακά είδη ανά την Ελλάδα όπου μπορείτε να τα προμηθευτείτε.

Τέλος να ευχηθώ χρόνια πολλά για τη σημερινή ημέρα στην Άρτεμη (με το αρχαίο όνομα ή όχι) , στον Αρτέμη και το Γεράσιμο!!  Χρόνια μας πολλά!!!

Ποιός είναι ο σκοπός μου τελικά???

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog σκοπός μου ήταν να γράφω για διάφορα πράγματα όπως για τα ταξίδια που έχω κάνει, για πράγματα που μου αρέσουν να κάνω, για διάφορες μνήμες που δε θέλω να ξεχαστούν, για την επικαιρότητα, αλλά και να μοιραστώ μερικές από τις αγαπημένες μου συνταγές. Τι να κάνω όμως που τον τελευταίο καιρό όλο μαγειρεύω?? Πρέπει να βρω έναν τρόπο να τα συνδυάσω τη μαγειρική με όλα τα υπόλοιπα πράγματα που με απασχολούν ή που με ενδιαφέρουν. Και να που εμφανίστηκε στο πιάτο μας την προηγούμενη βδομάδα μια μηλόπιτα....Η Μηλόπιτα η αναποδογυριστή!!!

Αυτή η μηλόπιτα είναι μία από τις πιο αγαπημένες μου συνταγές για γλυκά για 2 βασικούς λόγους. Πρώτον είναι ένα γλυκό που πάντα μου πετυχαίνει....(γιατί δεν τα πάω και πολύ καλά με τη ζαχαροπλαστική).

Δεύτερον είναι μία συνταγή πολύ παλιά κι αγαπημένη που με συνοδεύει από τα παιδικά μου χρόνια. Μας την έφτιαχνε πολύ συχνά η μητέρα μας είτε για να έχουμε στο σπίτι να φάμε για πρωινό (να πω την αλήθεια εγώ τότε την προτιμούσα για όλα τα γεύματα της μέρας ειδικά αν το μεσημέρι είχε φασολάκια!!!) είτε για να πάρουμε ένα ωραίο σπιτικό σνακ στο σχολείο μας.

Τελικά όχι...υπάρχει και τρίτος λόγος. Είναι από τα πρώτα γλυκά που με έμαθε να φτιάχνω η μαμά μου!!! Μου φόραγε την ποδιά της από ψηλά στο στήθος για να μη σέρνεται στο πάτωμα και για να καλύπτει μεγάλο μέρος των ρούχων μου για να μη γίνω εντελώς καρναβαλάκι!!! Με ανέβαζε στο σκαμπό μπροστά στην κουζίνα και πιάναμε μαζί το μίξερ ανακατεύοντας τη ζάχαρη με το βούτυρο και την κανέλα!!! Έστρωνα τα μήλα στο ταψί και μετά πασαλειφόμουν με τα υπόλοιπα υλικά προσπαθώντας να τα βγάλω από το μπολ με τα δάχτυλα όπως έκανε η μαμά. 

"Κοίτα πως έγινες πάλι" μου έλεγε μετά!!! "Γρήγορα στο μπάνιο να πλυθείς κι έρχομαι!!!"

Κάπως έτσι ξεκίνησα να φτιάχνω τη μηλόπιτα όταν ήμουν μικρή!! 

Και τώρα αντί να μου φωνάζει πως έκανα την κουζίνα χάλια μου λέει: "Στάσου στάσου να σε βγάλω μια φωτογραφία πριν πας παρακάτω!!! πως θα φτιάξεις την ανάρτηση στο blog σου!!"

Ιδού λοιπόν η συνταγή και το αποτέλεσμα!! 

Μηλόπιτα η αναποδογυριστή!!!

Τα υλικά μας:

Για το κάτω (πάνω):

• 4 μήλα
• 100 γρ. Βιτάμ
• 1 κούπα ζάχαρη
• μπόλικη κανέλα

Για το πάνω (κάτω):

• 4 αυγά
• 1 κούπα ζάχαρη
• 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 1 βανίλια

Ας ξεκινήσουμε το ανακάτεμα λοιπόν!!! 

 

Καθαρίζουμε τη φλούδα από τα μήλα και με ειδικό μαγικό μας εργαλείο αφαιρούμε το εσωτερικό του με τα κουκούτσια. Κόβουμε τα μήλα σε ροδέλες.

Όταν είχαμε την κλασική κουζίνα με τα μάτια η μαμά μου έβαζε το ταψί πάνω σ' αυτά το άναβε και έβαζε το βούτυρο να λιώσει σιγά σιγά μέσα στο ταψί. Αυτή τη φορά επειδή δεν ήταν και πολύ καλή ιδέα να το κάνουμε αυτό πάνω στην κεραμική εστία επιστρατεύσαμε τα παλιά καλά μέσα!! γκαζάκι λοιπόν κάτω από ταψί...

 

Βάζουμε λοιπόν μέσα στο ταψί  μας (30 εκ.) πάνω στο γκαζάκι και έτσι όπως λιώνει αργά αργά το βούτυρο προσθέτουμε τη ζάχαρη και την κανέλα και ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει ένα ωραίο καστανοκαφέ λαχταριστό μείγμα.

Μετά απλώνουμε τις ροδέλες των μήλων στο ταψί κόβοντας το και μικρά κομματάκια για να καλύψετε κάθε τρύπα!! Μπορείτε αν θέλετε σε αυτή τη φάση να προσθέσετε και ψίχα καρυδιού για να καλύψετε τα διάφορα κενά.

Σε ένα μπολ χτυπάμε καλά με τη βοήθεια του μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη και τη βανίλια. Μετά προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι μέχρι να γίνει ένα λείος χυλός.







Τον οποίο και περιχύνουμε πάνω από τα μήλα μας.

Ψήνουμε τη μηλόπιτα μας σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 με αέρα για περίπου 30 λεπτά. Για να καταλάβουμε εάν η μηλόπιτα μας είναι έτοιμη κουνάμε τα ταψί αριστερά δεξιά για να δούμε αν η μηλόπιτα μας φέρνει βόλτα γύρω γύρω. Τότε είναι έτοιμη να πάει βόλτα και στο στομάχι μας!!!

Τη βγάζουμε από το φούρνο και την αφήνουμε λιγάκι να κρυώσει. Παίρνουμε ένα μεγάλο πιάτο ή πιατέλα στο μέγεθος του ταψιού, καπακώνουμε το ταψί και αναποδογυρίζουμε τη μηλόπιτα

. 

Καλή μας όρεξη!!!!